Ćwiczenia fizyczne to skuteczna metoda leczenia osteochondrozy: pomagają w ujędrnieniu mięśni, poprawie funkcjonowania funkcji układu mięśniowo-szkieletowego, stawów. Zaleca się stosować równolegle z innymi metodami, np. masażem, terapią manualną.
Osteochondroza to choroba kręgosłupa, charakteryzująca się zmianami zwyrodnieniowymi krążków międzykręgowych, które prowadzą do utraty ich gęstości i integralności (pojawiają się pęknięcia). Obciążenie kręgosłupa może spowodować przesunięcie krążka w kierunku kanału kręgowego (wysunięcie krążka) lub wysunięcie jądra miażdżystego z otaczającego pierścienia włóknistego (przepuklina międzykręgowa).
Z reguły rozwojowi choroby sprzyja siedzący tryb życia, rzadka aktywność fizyczna (zmniejsza się napięcie aparatu mięśniowo-więzadłowego kręgosłupa). Specjalne ćwiczenia mogą spowolnić przebieg osteochondrozy.
Regularna terapia ruchowa mająca na celu rozciąganie kręgów ma pozytywny wpływ na stan kręgosłupa i całego ciała:
- wzmocnione mięśnie pleców;
- poprawia się przepływ tlenu i składników odżywczych do tkanek chrzęstnych i kostnych kręgosłupa;
- normalizuje krążenie krwi, metabolizm w chrząstce;
- przyspiesza proces usuwania toksyn i toksyn.
Zestaw ćwiczeń terapeutycznych służy zarówno do łagodzenia stanu z osteochondrozą, jak i zapobiegania wystąpieniu choroby.
![osteochondroza i jej leczenie ćwiczeniami](/images/artykuły/1565/osteochondroza%20i%20jej%20leczenie%20ćwiczeniami.jpg)
Rysunek przedstawia część kręgosłupa, obszar, w którym znajduje się krążek międzykręgowy (między kręgami), jest zakreślony na czarno. Krążek międzykręgowy pełni rolę amortyzatora - chroni kręgi przed tarciem o siebie podczas chodzenia, siedzenia i wysiłku. Przy nieaktywnym trybie życia w organizmie człowieka zaburzona jest przemiana materii, w wyniku czego krążki międzykręgowe nie otrzymują wymaganej ilości składników odżywczych – tak zaczynają się zmiany zwyrodnieniowe, jądro miażdżyste traci wilgoć, a krążek elastyczność. To z kolei prowadzi do zwiększenia obciążenia kręgów, a właściwie całego kręgosłupa i mięśni pleców.
Efekt ćwiczeń
W ostrym okresie osteochondrozy nie stosuje się ćwiczeń terapeutycznych. Aby poprawić samopoczucie pacjenta, zaleca się rozciąganie kręgosłupa wzdłuż jego osi. Zwiększenie odległości między kręgami prowadzi do rozluźnienia mięśni, zmniejszenia podrażnienia korzeni nerwowych (zmniejszenie bólu). W przypadku zaostrzenia choroby zaleca się zmianę miękkiego łóżka na twarde.
Ćwiczenia terapeutyczne mają pozytywny wpływ we wczesnych stadiach rozwoju osteochondrozy. Stymuluje procesy biologiczne i fizjologiczne w organizmie: poprawia się krążenie krwi, poprawia się napięcie mięśniowe, przywracane są funkcje odcinka ruchowego kręgosłupa.
Ogólnie rzecz biorąc, regularne stosowanie ćwiczeń terapeutycznych pomaga:
- wzmocnić mięśnie rąk i aparat mięśniowo-więzadłowy;
- poprawić przepływ krwi i krążenie limfy;
- poprawić procesy metaboliczne w dotkniętych tkankach kręgosłupa;
- poprawna nieprawidłowa postawa;
- przywrócić funkcje podtrzymujące i motoryczne kręgosłupa.
We wczesnych stadiach osteochondrozy fizjoterapia ma na celu zmniejszenie podrażnienia korzeni nerwowych w kontakcie z dotkniętymi krążkami międzykręgowymi. Pomimo pozytywnego wyniku stosowania gimnastyki konieczne jest wykonywanie tylko tych ćwiczeń, które nie powodują zwiększonego bólu.
Wskazania do terapii ruchowej
Głównym celem ćwiczeń jest wzmocnienie mięśni, tkanek chrzęstnych podtrzymujących kręgi. Ćwiczenia należy wykonywać powoli, bez gwałtownych ruchów, całkowicie zrelaksowany.
Nie warto przepracowywać się na zajęciach: tylko umiarkowane obciążenia przyczyniają się do regeneracji (poprawia się metabolizm, poprawia się kondycja mięśni, wznawia się praca kręgosłupa, amortyzujące funkcje krążków międzykręgowych).
Nie zaleca się wykonywania ćwiczeń przy ostrym bólu i bez uprzedniej konsultacji z lekarzem. Lepiej angażować się w wychowanie fizyczne pod nadzorem wykwalifikowanego specjalisty (fizjoterapeuty), ale możesz to zrobić sam.
Aby osiągnąć pozytywny wynik, trening należy przeprowadzać codziennie. Najpierw wszystkie ćwiczenia powtarza się nie więcej niż 5 razy, a następnie liczbę podejść zwiększa się do 10-12 razy (w miarę wzmacniania mięśni).
Częstotliwość wykonywania ćwiczeń fizjoterapeutycznych
Wszystkie ćwiczenia przepisane przez lekarza w leczeniu osteochondrozy powinny być wykonywane regularnie. Ponadto pacjentom, których czynności związane są z pracą siedzącą zaleca się rozgrzewkę bezpośrednio w miejscu pracy (w miarę możliwości, ale najlepiej co godzinę).
Wzmocnienie mięśni jest konieczne przy każdej okazji. Nawet lekkie treningi przy ich regularnym wykonywaniu pomogą uniknąć nawrotów ostrej fazy osteochondrozy, zmniejszyć intensywność bólu.
Efekt stosowania ćwiczeń fizjoterapeutycznych przy schorzeniach kręgosłupa odczuwalny jest bezpośrednio po zajęciach (przy odpowiednio dobranej gimnastyce). Wybór zestawu ćwiczeń powinien być dokonany przez lekarza na podstawie ogólnego obrazu choroby (stadium rozwoju osteochondrozy, rodzaj uszkodzonych struktur, postać choroby).
Nie musisz przestać ćwiczyć. Jeśli źle się poczujesz, nie ma ulgi, powinieneś skontaktować się z lekarzem: przepisze nowy zestaw ćwiczeń.
Kiedy ćwiczenia są przeciwwskazane?
Wykonywanie ćwiczeń na osteochondrozę pomaga poprawić samopoczucie, zapobiega zrastaniu się kręgów podczas destrukcyjnych procesów w krążkach kręgosłupa. Zasadniczo jego stosowanie jest zalecane dla wszystkich pacjentów, ale możliwe są wyjątki.
Przeprowadzanie terapii ruchowej jest przeciwwskazane w takich przypadkach:
- ostry okres przebiegu osteochondrozy;
- okres pooperacyjny (w pierwszych etapach rekonwalescencji kręgosłupa);
- choroby neurologiczne, którym towarzyszy upośledzona koordynacja ruchu;
- wysokie ciśnienie krwi;
- zaburzenia aparatu przedsionkowego;
- niewyraźne widzenie (ciężka krótkowzroczność), wysokie ciśnienie wewnątrzgałkowe;
- dysfunkcje układu sercowo-naczyniowego (na przykład arytmia);
- pogorszenie stanu pacjenta z powodu powikłania choroby przewlekłej, ciężkiej choroby.
Wychowanie fizyczne nie jest prowadzone: na czczo, po jedzeniu lub przepracowaniu fizycznym.
Pozytywny wynik stosowania wychowania fizycznego jest możliwy dzięki zintegrowanemu podejściu do realizacji ćwiczeń terapeutycznych. W takim przypadku należy wykonywać tylko te ćwiczenia, po których stan mięśni znacznie się poprawia (zwiększa się wydolność do pracy, spada napięcie).
Jeśli czujesz się gorzej w trakcie lub po gimnastyce, lepiej je przerwać i koniecznie udaj się do lekarza.
Osteochondroza szyjki macicy: jakie ćwiczenia są skuteczne?
Choroba objawia się w różnych odcinkach kręgosłupa, ale najczęściej zmiany zwyrodnieniowe-dystroficzne obserwuje się w strukturach chrzęstno-kostnych odcinka szyjnego. Głównym powodem jest ciągłe przebywanie w niewygodnej napiętej pozycji. Najbardziej podatne na rozwój choroby są osoby powyżej 25 roku życia.
Aby zaangażować się w ćwiczenia fizjoterapeutyczne z osteochondrozą szyjki macicy, nie jest potrzebny specjalny trening fizyczny. Każdy pacjent może z łatwością wykonać następujące ćwiczenia:
- Siadamy na krześle, prostujemy plecy, wyciągamy szyję. Następnie wykonujemy 5-10 wolnych obrotów głową: w lewą i prawą stronę (staramy się jak najbardziej skręcić szyją). Efektem wychowania fizycznego jest poprawa funkcji ruchowych kręgów szyjnych.
- W pozycji stojącej pochyl głowę w dół, próbując sięgnąć brodą do klatki piersiowej. Powtórz stoki 10 razy. (Jeśli nie ma możliwości dotarcia do klatki piersiowej, staramy się maksymalnie zbliżyć do niej głowę).
- Siadamy przy stole, opierając się na nim łokciami. Przykładamy dłoń do skroni, przechylamy głowę na bok, jednocześnie tworząc ręką opór (trzymajmy w tej pozycji około 10 sekund). Ćwiczenie wykonujemy nie więcej niż 10 razy z przerwą 8-10 sekund. Efektem wykonywania takiej gimnastyki jest wzmocnienie mięśni bocznych szyi.
- Kładziemy się na brzuchu, aby zapewnić całkowite rozluźnienie mięśni. Kładziemy ręce wzdłuż ciała (dłonie do góry). Następnie powolnymi ruchami odwracamy głowę w lewo, potem w prawo (do 10 obrotów w każdą stronę), stale wracając do pozycji wyjściowej: twarzą w dół.
- Siadamy, pochylamy się do przodu, głęboko wdychamy (głowa sięga do klatki piersiowej). Na wydechu wracamy do pozycji wyjściowej, odrzucamy głowę do tyłu. Ćwiczenie powtarzamy 10-15 razy.
Wszystkie ćwiczenia zaleca się wykonywać w połączeniu z innymi rodzajami ćwiczeń terapeutycznych. Systematyczne prowadzenie takiego wychowania fizycznego z osteochondrozą szyjną wzmacnia mięśnie, pomaga złagodzić ból.
Ćwiczenia na mięśnie obręczy barkowej
Staw barkowy łączy obojczyk, łopatkę, kości ramienia, zapewniając w ten sposób większą ruchomość kończyny górnej. Nieprawidłowa postawa, która ukształtowała się przez lata, prowadzi do zmniejszenia jej funkcji: pojawia się pochylenie i sztywność ramion. Przy przewlekłym napięciu obręczy barkowej pogarsza się ruchliwość żeber, oddychanie staje się trudne.
Ćwiczenia mające na celu rozwój mięśni obręczy barkowej są stosowane jako zapobieganie wystąpieniu chorób kręgosłupa: osteochondrozy i przepukliny międzykręgowej.
Nie zaleca się rozpoczynania ćwiczeń po kontuzjach lub uszkodzeniu stawu barkowego bez konsultacji z lekarzem.
Podczas uprawiania gimnastyki należy monitorować postawę, prawidłowe ułożenie nóg (powinny być rozstawione na szerokość barków) i ciała (nie można pochylić się do przodu). Dopiero wtedy obciążenie pleców, ramion, mięśni szyi i obręczy barkowej zostanie rozłożone równomiernie.
Pierwsze ćwiczenia wykonujemy powoli, następnie stopniowo zwiększamy szybkość ruchów. Ta technika wykonywania gimnastyki zapobiega pojawianiu się bólu mięśni po wysiłku.
Ćwiczenia na rozwój obręczy barkowej, barków, składają się z następujących ćwiczeń:
- Rozstawiamy stopy na szerokość ramion, kładąc ręce na pasku. Wykonujemy skręty z ramionami do przodu, a następnie w przeciwnym kierunku.
- Położyłem zranioną rękę na zdrowym ramieniu. Drugą rękę kładziemy na łokciu chorej kończyny, ostrożnie wyciągamy zranioną rękę do góry.
- Zabieramy ręce za plecy, łączymy je w zamek tak, aby chora kończyna znajdowała się na górze. Delikatnie pociągnij chore ramię zdrową kończyną w dół.
Ten rodzaj ćwiczeń poprawia krążenie krwi, przyspiesza procesy metaboliczne w uszkodzonych tkankach. Podobny efekt ma gimnastyka ze szkolnego programu wychowania fizycznego.
W przypadku osteochondrozy obciążenia energetyczne nie są pożądane, ponieważ mogą zwiększać ból. Pozytywny efekt daje regularne rozgrzewanie światłem: pojawia się uczucie radości, ustępuje ból.
W przypadku chorób szyjki macicy i barków, oprócz ćwiczeń, dozwolone jest stosowanie okładów na bazie Dimeksydu i Biszofitu.
Zestaw ćwiczeń na osteochondrozę klatki piersiowej
Deformacja kręgosłupa w odcinku piersiowym jest wynikiem złej postawy, osłabienia mięśni kręgosłupa z powodu braku regularnego treningu. Zmiany zwyrodnieniowe w tej części kręgosłupa często prowadzą do zaburzeń układu oddechowego i sercowo-naczyniowego: pojawiają się dusznica bolesna, arytmia, niewydolność płuc i serca.
Dlatego tak ważna jest fizjoterapia. Wykonanie odpowiednio dobranego zestawu ćwiczeń pozwoli na wznowienie funkcji ruchowych segmentów kręgosłupa, uwolnienie zablokowanych kręgów oraz zmniejszenie napadów bólowych.
Usunięcie głównych objawów osteochondrozy kręgosłupa piersiowego przyczynia się do wychowania fizycznego, składającego się z następujących ćwiczeń:
- Aby wykonać ćwiczenie, musisz wziąć wałek o średnicy do 10 centymetrów (wystarczy zwinięty ręcznik). Kładziemy się na plecach, kładziemy wałek pod klatkę piersiową (jej dolną część). Kładąc ręce pod tył głowy, powoli podnieś plecy (powtórz kilka razy). Następnie przesuwamy wałek wzdłuż kręgosłupa (do góry), powtarzamy ćwiczenie. Jednolite badanie różnych części odcinka piersiowego rozciąga kręgosłup, tonizuje mięśnie.
- Stań na czworakach: zegnij maksymalnie plecy, pozostań w tej pozycji przez kilka sekund (trzymając głowę prosto). Następnie przyjmujemy pozycję wyjściową, a następnie powtarzamy ćwiczenie.
- Połóż się na boku, zginając kolana. Podciągamy prawą nogę do góry (napinamy mięśnie, maksymalnie przesuwamy udo w bok), ustalamy pozycję nogi na 5-10 sekund i obniżamy. To samo powtarzamy z drugą nogą.
- Kładziemy się na płaskiej powierzchni brzuchem, kładziemy ręce pod głowę. Podczas wdechu podnosimy ramiona i ciało, podczas wydechu wracamy do pozycji wyjściowej. Ćwiczenie wykonujemy co najmniej 3-4 razy. W miarę wzmacniania się mięśni zwiększamy liczbę podejść.
- Siadamy na krześle (z oparciem), opieramy się na nim plecami. Pochylamy się, aby poczuć, jak rozciągają się mięśnie odcinka piersiowego. Następnie wykonujemy płynne skłony do przodu. Konieczne jest wykonanie 4-5 takich podejść.
Lekarze nie zalecają przeciążania mięśni podczas terapii ruchowej. Tylko umiarkowane ćwiczenia gimnastyczne mogą przynieść korzyści i przyjemność, pomóc w regeneracji kręgosłupa po chorobie.
Ćwiczenia na osteochondrozę lędźwiową
Istnieje opinia, że ból pleców jest zapłatą ludzkości za chodzenie w pozycji wyprostowanej. W końcu to ten odcinek kręgosłupa dźwiga cały ciężar podczas chodzenia, działając jak amortyzator.
Jak pokazuje praktyka, osoby, które zaniedbują aktywny tryb życia, znacznie częściej cierpią na bóle lędźwiowe. Codzienne ćwiczenia nie tylko pomagają pozbyć się nieprzyjemnego bólu, ale także zapobiegają rozwojowi procesów degeneracyjno-dystroficznych w tkankach kostnych i chrzęstnych układu mięśniowo-szkieletowego.
Ćwiczenia terapeutyczne na osteochondrozę lędźwiowo-krzyżową wzmacniają, rozciągają mięśnie grzbietu i brzucha. Na pierwszych lekcjach ćwiczenia wykonywane są w pozycji leżącej: w tej pozycji obciążenie pleców jest niewielkie, nie ma ryzyka zwiększonego bólu.
Pozytywny efekt stosowania gimnastyki przejawia się w:
- poprawa krążenia krwi i limfy;
- normalizacja procesów metabolicznych w kościach, tkankach chrzęstnych kręgosłupa;
- eliminacja zatorów w narządach miednicy;
- wzmocnienie mięśni;
- pociąg korzeni nerwowych rdzenia kręgowego;
- przywrócenie funkcji układu mięśniowo-szkieletowego.
Gimnastyka wspomaga produkcję białek w tkankach mięśniowych. Wchodząc do organizmu stymulują pracę głównych układów.
Następujące ćwiczenia mogą złagodzić stan osteochondrozy lędźwiowej:
- Kładziemy się na plecach, mocno dociskamy dolną część pleców do podłogi, zginając kolana. Wyciągamy ręce do nóg, staramy się je przytulić (nie odrywając dolnej części pleców od podłogi! ). Pozostajemy w tej pozycji przez 5 sekund, obniżamy, rozluźniamy mięśnie. Powtórz ćwiczenie 40 razy (dla dwóch serii).
- Łączymy nogi, ciągniemy je do brzucha, zginając się w kolanie. Zaciskamy nogi rękoma, ustalamy pozycję, po czym powoli wyciągamy głowę do kolan. Opadamy na podłogę (powoli), wracając do pozycji wyjściowej.
- Stań na czworakach, wyprostuj plecy. Przechodzimy rękoma w lewo, zginając tułów w tym samym kierunku, a potem w prawo (przy skręcaniu utrzymujemy zgięte ciało przez kilka sekund). Powtórz ćwiczenie (co najmniej 10 razy).
- Pozycja wyjściowa - na czworakach. Podnieś głowę, wyginając plecy. Następnie robimy wszystko w odwrotnej kolejności: opuszczamy głowę, płynnie wyginając kręgosłup.
- Stoimy prosto: trzymamy nogi prosto, kładziemy ręce na pasku. Jak najbardziej pochylamy się do przodu i do tyłu. Musisz wykonać 10 głębokich przechyłów w każdym kierunku.
- Siedzimy na podłodze: podnosimy ręce do góry (dłonie „patrzą" do przodu), pochylamy się do nóg, próbując dotknąć palcami rąk. Ten rodzaj gimnastyki pomaga wzmocnić mięśnie kręgosłupa i brzucha: przy pochylaniu się do przodu pracuje plecy, podczas ruchu do tyłu nacisk.
Leczenie osteochondrozy lędźwiowej powinno mieć na celu przywrócenie funkcji kręgosłupa, wyeliminowanie bólu i jest prowadzone w sposób kompleksowy. Oprócz terapii lekowej pozytywny wpływ mają zabiegi masażu, trakcji, ćwiczeń fizjoterapeutycznych. Wzmacnia gorset mięśniowy, pomaga zmniejszyć obciążenie krążków kręgosłupa.